Kadın Biz

Çocukluğum ve Hayallerim.

Çocukluğum ve Hayallerim.


Daha dün çocuk değil miydik,Yırtık terliklerle dolaşan ulaşamayacağımız şeyler için hayal kuran.

Bizler  değimliydik  bisikletleri uçak yerine koyan o kadar efsane gördüğümüz tek şey bir bisiklet işte.

Bir bayram gelir her çocuk gibi bayramlık isterdi gönlümüz,Anneler babalar bir bayramlık kıyafet alabiliyorsa,O kıyafetin altına hiçbir zaman ayakkabı alınamazdı.Ya eski ayakkabılar güzel bir tamirden geçerdi yada akraba eskilerini giyerdik…

Bizler kıyamazdık bir alınan kıyafetleri giymeye.Giyersek eskir düşüncesi olurdu her zaman ve her daim kıyafetler bir köşede durur ve tam alışıp giyeceğimiz zaman ise,bu kıyafetler çoktan iki beden küçük gelirdi.

Çocuktum babam bir gün elinde bir paketle gelmişti acaba babam eve ne aldı ve hangimize ne aldı demiştim ve bu paketin içinden iki çift kız çizmesi çıktı.Ve şu sözü söyledi Bu ayakkabıları pazardan aldım ve evin kızları ortaklaşa kullanacak.Halbuki  evde 3 kız çocuğu vardı.Ayakkabılar kimimize tam gelirdi kimimize büyük.Okuldan birimiz gelir öğlenleri diğerimiz giderdi işte o dönüşüm noktasında okul yolunda ,Bu ayakkabılara büyük yada küçük demez dönüşümlü değişirdik..

Bizler Kara deniz çocuğuyduk Kara denizin en güzel yaylalıklarında koşturur ve düşe düşe kolumuzda dizlerimiz de hiçbir zaman yara bere eksik olmazdı ve umursamaz yinede doya doya yağmurlar altında top oynardık Çünkü her şeyden önce bizler küçücük birer melek dik.

Evlerimizde o soğuklarda soba olurdu Soba olurdu ama Kara denizli olmamıza rağmen yakacak odunumuz olmazdı ,Nereden olacak ki:

Babam bir pazarcı parası ile 7 kişi beslerdi ve yetiştiremezdi.Babam yaylalara Devletin izin verdiği yerlere ağaç köklerini eşer kök getirirdi.Ama neye yarardı ki o ağaç kökleri ıslak yaş olurdu soba yanmaz evi duman kaplardı

Bir evimiz vardı eski püskü dede mirası ve o ev öle bir akardı ki…

Kara denizin çılgın yağmurlarına dayanamaz her gün bir yeri aha yıkıldı derdik.

Artık büyüdük genç kız olmuştuk okul okuyamadık bari bir ehliyet alalım dedik hırslandım çalıştım çapaladım..Sırf bu ehliyeti alabilmek için tarlalarda çalıştık.Sonra kazandığım parayla ehliyet kurslarına gittim ve ehliyetimi aldım…

Ama neye yarar ki yan koltuğuna bile oturacak bir arabamız bile olmadık,dan sonra.

BU KONUYU SOSYAL MEDYA HESAPLARINDA PAYLAŞ
ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ